Uważam, że Mikke ma więcej niż TROCHĘ racji, ale cóż z tego? Przez samo to, jak się prezentuje, jak mówi, w jakimś sensie – jest trochę arogancki – nie nadaje się na „męża stanu”. To przykre. Przez to, że UPR na siłę pokazuje to, jacy są inni i jak inaczej patrzą na świat – przeciętny człowiek woli wcale nie brać ich głosu pod uwagę i traktuje jak radykałów. NA takich zresztą wg mnie się kreują.

Dla mnie przeciwieństwo Mikke, jeśli chodzi o sposób, w jaki się prezentuje – jest Ron Paul. Ten co prawda też wyborów nie wygrał, ale jest bardziej wstrzemięźliwy, bardziej dyplomatyczny – do zaakceptowania „dla ludu”.

Mianowicie – jak się szybko mówi, sprawia wrażenie że się ma doskonałe pojęcie o tym i rzuca nieustannie liczbami – to się brzmi niesamowicie wiarygodnie. Większość ciemnego ludu takie przemówienia kupuje w całości. Nikt nie ma czasu ani ochoty weryfikować wszystkich informacji, którymi jest bombardowany w ciągu dnia, więc te które dostaje przyjmuje jako prawdę. Pan Mikke wykorzystuje to na każdym kroku.

Proponuję też wam przestudiowanie słownika pod hasłem „populizm”.

W niektórych kwestiach ma TROCHĘ racji – na przykład w tym, że rozdawnictwo prowadzi do żebractwa i „upośledzenia”. Tyle, że to nie jest żadne odkrycie pana Korwina, tylko znana od zawsze prawda. (słowa kluczowe: biedak, ryba, wędka)

Tacy ludzie jak Pan Korwin są potrzebni, bo zwracają uwagę na wiele problemów w sposób przystępny dla „szarego człowieka” – uproszczony do granic możliwości. Ale to nie jest polityk – populista, felietonista, publicysta – ale nie polityk. Nie wyobrażam sobie Pana Korwina jako głowy państwa czy ministra – jest zbyt oderwany od rzeczywistości.

Różnica pomiędzy UPR a PO jest znacząca. Żeby unaocznić to, proszę sobie porównań różnicę pomiędzy ciemnogrodzkim, małomiasteczkowym i niewyedukowanym elektoratem PiS a wielkomiejską, wykształciuchowską PO.

Mamy: 97,5 – 95,2 = 2,3.

Teraz porównajmy PO i UPR:

100,2 – 97,5 = 2,7.

Trochę więcej niż przepaść dzieląca socjalny PiS od liberalnej PO.

Chcesz trwać w tym systemie? Rozumiem że bierzesz pod uwagę spłatę długu zaciągniętego przez mendy które ten system dopuszcza do władzy?

Spójrzmy na dzisiejszą Polskę, USA, Grecję, Europę: wszystko zadłużone po uszy. Spójrzmy gdzie jest konkurencja systemów nauczania? Spójrzmy czy w którymś z tych państw rodzic który chcę kształcić swoje dziecko w 90%tach w kierunku technicznym nie jest dyskryminowany. Nie ma takiego państwa.

Nash, Nash… Wybieram to, co jest dla mnie najlepsze, gdy ty robisz to, co robisz. Ty robisz to, co jest dla ciebie najlepsze, gdy ja robię to, co robię. Czyli jeżeli popadłem w problemy, idę do rodziny lub jakiegoś kapitalisty i przedstawiam mu problem: potrzebuje pomocy, potrzebuję pieniędzy, daj mi, lub daj mi opcje wypracowania, nawet sprzątając. Kapitalista może okazać hojność lub nie, kapitalista może ocenić czy mu się opłaca(zazwyczaj podnosi swój prestiż okazując hojność), czy mu się nie opłaca. Ma wybór. <- To jest właśnie normalność.

jest to niesprawidliwe, ale sie oplaca … cos jak equilibrium Nasha …

spojrz na dzisiejsza Rosje … tam socjal jest niewielki … a mimo tego jest tam duzo ludzi zyjacych ponizej granicy ubostwa

„Alternatywą dla demokracji jest normalność.”

To nie jest konstruktywne zdanie, nic nie mówi.

Co do monarchii – skoro poupadały, oznacza to, że nie był to system dobrze zbudowany. I chyba każdy intuicyjnie nie zgodzi się na to, żeby właścicielem całego państwa była jedna osoba.
Monarchia upadała, koniec, nie wróci.

Zatem musimy trwać w socjalnej demokracji